Pusty świat

Co to za świat, taki pusty i szary,

nie ukazujący życia.

Dwa anioły przede mną stanęły

w zniszczonych okryciach.

Żal, smutek, odrzucenie

unosiły się w powietrzu.

Tu panuje cierpienie

pełne zgiełku...

Stoję na szczycie góry i patrzę w dół,

w poszarganej sukni przez wiatr.

U podnóża zło postawiło stół

a na nim zwiędnięty kwiat.

Z aniołami wypatruję zdrowych dusz

lecz żadna nie ujawniła się.

Każdej pojmany stróż

zakleszczony w sidła złe.

Jeden z aniołów pyta mnie

czy walczymy w nadziei

by wyzwolić serca,

lecz ja wybudziłam się ze snu...