Brak

Błąkam się w bezczynności,

zakuta w kajdany rozdwojenia.

Brak mi Twojej świeżości,

proszę prowadź do wyzwolenia.

Pusto mi bez miłości,

bez słów Twych prawdy,

życia pełnego radości,

ukojenia w głębi duszy.

Błagam, podaj mi swą dłoń,

sama opadam z sił...

Obmyj mą czarną skroń,

daj ukojenia smak...