W chwili lekkiej złości

Może tak, może nie

słowa nie rozsypią się.

Są teraz dwie strony medalu

rozbieżne w każdym calu.

Cóż, ta grymaśna mina

psuje mi smak wina.

To może mdły połów

w stosie weny popiołu.

Nie dam się już okradać,

więc możesz sobie spadać...

bla bla bla...

Brak

Błąkam się w bezczynności,

zakuta w kajdany rozdwojenia.

Brak mi Twojej świeżości,

proszę prowadź do wyzwolenia.

Pusto mi bez miłości,

bez słów Twych prawdy,

życia pełnego radości,

ukojenia w głębi duszy.

Błagam, podaj mi swą dłoń,

sama opadam z sił...

Obmyj mą czarną skroń,

daj ukojenia smak...

Kuolema Tekee Taiteilijan

Kerran vain haaveeni nähdä sain
En pienuutta alla tähtien tuntenut
Kerran sain kehtooni kalterit
Vankina sieltä kirjettä kirjoitan

Luojani, luoksesi anna minun tulla siksi miksi 

lapseni minua luulee

Sinussa maailman kauneus
Josta kuolema teki minusta taiteilijan

Luojani, luoksesi anna minun tulla siksi miksi 

lapseni minua luulee

Oman taivaan tänne loin
Anna minun päästä pois

__________________________________

Tu po angielsku, życzę miłej lektury

Death Makes Artists

Only once I could see my dream
Didn't feel the smallness under the stars
Once I got bars in my cradle
As a prisoner I write a letter from there

My Lord, to you, let me become what my child thinks I am
In you is the beauty of the world, of which death made me an artist
My Lord, to you, let me become what my child thinks I am

My own heaven I created here
Let me get away
My own heaven I created here
Let me get away